Od lat szuka w muzyce przede wszystkim momentów, w których kończy się bezpieczne granie, a zaczyna prawdziwe ryzyko. Interesują go albumy przełomowe, zespoły niesłusznie pominięte oraz artyści, którzy potrafili zmienić kierunek całej sceny jednym riffem, koncertem albo źle przyjętą płytą. W swoich tekstach łączy historyczną dociekliwość z ironią i nieufnością wobec rockowych świętości.
Gdyby Nostradamus żył w latach dziewięćdziesiątych, zapewne nosiłby flanelową koszulę, słuchał alternatywnego rocka i przepowiadał zagładę ludzkości na antenie MTV....