Laboratorium Muzycznych Fuzji Logo - Mobile
Laboratorium Muzycznych Fuzji Logo - Mobile
Menu logo
  • Newsy
    Anna Wyszkoni – „Niebo mam niebieskie”. Nowa płyta

    Anna Wyszkoni – „Niebo mam niebieskie”. Nowa płyta

    Bruce-1

    Bruce Dickinson – „PsychoGod” i koncert w Polsce

    Myslovitz wracają do „Korova Milky Bar”

    Myslovitz wracają do „Korova Milky Bar”

    Tonga Boys contro l’intelligenza artificiale

    Tonga Boys kontra AI. Sztuczna inteligencja dostała tylko okładkę

    Morphine wracają po 27 latach

    Morphine wracają po 27 latach

  • Recenzje
    i shin den shin
    6.9
    OCENA

    Luca Calabrese – I Shin Den Shin

    Asia – Indigo
    6.3
    OCENA

    Asia – Indigo

    Błoto + Ion D – Atmosfera
    6.9
    OCENA

    Błoto + Ion D – Atmosfera

    Jessie Ware – Superbloom
    7
    OCENA

    Jessie Ware – Superbloom

    U2 – Carnaval De Luz
    6.6
    OCENA

    U2 – Carnaval De Luz

    • Jazz
    • Rock
      • Progressive Rock
      • Alternative Rock
      • Post Rock
    • Metal
    • Electronic
    • Folk
  • Koncertownia
    Danilo Pérez - Fot. Marcin Pulawski.jpg 5

    Pancevo Jazz Festival – muzyka, która zostaje pod skórą

    Wadada Leo Smith - Fot. Rita Pulavska

    41. Belgrade Jazz Festival – miasto, które improwizuje

    Josefine Opsahl - Fot. Marcin Puławski.jpg8

    Gărâna Jazz Festival 2025 – dialog dźwięku z naturą

  • Muzykwariat
    Patti Smith – Chleb aniołów
    8
    OCENA

    Patti Smith – Chleb aniołów

    man on the run mccartney

    Paul McCartney: Man on the Run – Sztuka odpowiedzi

    It's Never Over, Jeff Buckley

    It’s Never Over, Jeff Buckley: człowiek kontra mit

    MV5BMzIwYzJjZDAtYzY3My00NTczLTk2N2UtNDJhNGVjMDdhYWYxXkEyXkFqcGc@._V1_
    5
    OCENA

    „Michael”: król popu w złotej klatce

    • Książka
    • Film
  • Felietorium
    Monitor CRT con bacheca colorata

    Steven Wilson zbudował całą wieś. Kto ma dziś czas w niej zamieszkać?

    Mike Patton, AI i najgorszy żart przyszłości muzyki

    Mike Patton, AI i najgorszy żart przyszłości muzyki

    Roger Waters kontra James Hetfield. Empatia po chamsku

    Roger Waters kontra James Hetfield. Empatia po chamsku

  • Labopedia
    Smartfon z logo Spotify, monety i słuchawki – zarobki muzyków za odtworzenia w streamingu

    Ile Spotify płaci za 1000 odtworzeń?

    GTA 6 soundtrack – samochód, winyl i słuchawki na tle neonowego Vice City o zachodzie słońca.

    GTA 6 – muzyka ze zwiastunów, soundtrack i stacje radiowe

    Hymn polski historia pieśni, która wyprzedziła państwo

    Hymn polski: historia pieśni, która wyprzedziła państwo

    • Cykle autorskie
      • Czarcia odyseja jazzu
      • Historia Standardów Jazzowych
    • Lirinterpretacje
    • Sprzętokracja
    • Sekator krytyczny
  • Muzotok
    KomutatoR „Jesteśmy im winni dobrą muzykę”

    KomutatoR: „Jesteśmy im winni dobrą muzykę”

    2. John Porter - fot. Oskar Szramka

    John Porter: „Wiecznie szukam inspiracji”

    Chris Burda o Age of Life i ewolucji — wywiad

    Chris Burda o Age of Life i ewolucji — wywiad

  • Galeria
    James Carter Fot. Rita Pulavska (3)

    Belgrade Jazz Festival 2024

    Maciej Obara Quartet Fot. Marcin Puławski

    Pancevo Jazz Festival 2023

    Shakti

    Shakti – Jazzx – 2023

    Fun Lovin’ Criminals

    Nowości
    • Anna Wyszkoni – „Niebo mam niebieskie”. Nowa płyta
    • Bruce Dickinson – „PsychoGod” i koncert w Polsce
    • Myslovitz wracają do „Korova Milky Bar”
    • Tonga Boys kontra AI. Sztuczna inteligencja dostała tylko okładkę
    • Morphine wracają po 27 latach
    • Marc Ribot odbudowuje muzykę po stracie przyjaciela
    • Kontakt
    • Współpraca
    • Redakcja
    • Wesprzyj nas
    Home
    Recenzje

    Mord’A’Stigmata – Dreams of Quiet Places

    Marcin Maryniak
    Recenzje
    11 maja 2019 2 min read
    ★★★★★★★★☆☆

    1. Between Walls Of Glass 2. Exiles 3. Spirit Into Cristal 4. The Stain 5. Void Within 6. Into Soil 7. Dreams of Quiet Places

    SKŁAD: Ion – wokal, gitara basowa; Static – gitara i syntezatory; Golem XIV – gitara; Ygg – perkusja

    WYDANIE: 4 kwietnia 2019 – Pagan Records

    Po dwóch latach od wydania znakomitego „Hope” zespół z Bochni przedstawia swój piąty album, w którym poszukuje, eksploruje, zadziwia, a nawet wprawia w zakłopotanie. Wszystkie powyższe opisane symptomy atakują, kiedy przychodzi mi na myśl sprawdzanie nowych rzeczy od tego zespołu. Ciągle gdzieś w uszach brzmią mi pierwsze płyty zespołu, który na początku był trochę blackowy, trochę deathmetalowy i stałby się kolejnym zespołem grającym wypadkową tych dwóch gatunków, gdyby nie chęć szukania i znalezienia swojej własnej niszy. Start muzycznej drogi, a dzisiejszy etap, na jakim się znajduje zespół to przysłowiowe niebo a ziemia. Każdy kolejny album zadziwiał i uwypuklał emocje, które są z każdym longplayem najważniejsze dla Małopolan. Z takim też nastawieniem, przyznaję ciut zgubnym, włączyłem najnowsze działo Mord’A’Stigmata. Pierwszy utwór jest niczym przykładowa klamra spajająca dwie części. Długie intro Between Walls Of Glass celuje idealnie w atmosferę z „Hope”, pojawia się już i w tej fazie wyraźnie zaznaczony syntezator, który jak się okaże później, ma całkiem duży wkład w brzmienie nowego krążka. Mozolnie budowana atmosfera napięcia dodaje tylko epickości tego utworu. W kolejnym Exiles syntezator gra już pierwsze skrzypce, co tutaj przyznaje wprawiło mnie w pewne zakłopotanie – ale jak to tyle tego burczenia? Nie trwa ono długo po szybko przepada talerzami, a w końcu za kanonadą uderzeń w bębny i struny gitar. Utwór prezentuje już dokładnie to, czego możemy się spodziewać na krążku – energetycznego, żwawego tempa z tylko delikatnie zarysowanymi przerwami na wyciszenie sączącego się z głośników chaosu.

    Spirit Into Cristal jest najdłuższym, choć nie dobijającym do 10 minut, utworem, który sprawił, że moje zakłopotanie, co do elektroniki użytej na albumie, a konkretnie o jej proporcje, sięgnęło zenitu. Otwarciem jest tutaj elektroniczny i akustyczny bit, który dopóki nie wchodzi iście rockowy riff nie kojarzy nam się z gatunkiem, w który z chęcią umieścilibyśmy zespół. Utwór też jest pierwszym, w którym usłyszymy zaśpiewane, a nie wykrzyczane wersy przez Iona, oczywiście te drugie też są w końcu to płyta metalowego zespołu. Reasumując, każda zakuta metalowa pała (na szczęście jest Was bardzo mało!) nie przyjmie do wiadomości tego kawałka i zacznie  stukać się w czoło. Podobną reakcję zespół gwarantuje Wam na zakończenie przy instrumentalnym tytułowym utworze. Czy ten romans metalu i elektroniki wyszedł na dobre? W mojej ocenie na pewno odświeżył brzmienie zespołu, otworzył kolejne furtki muzycznego kosmosu i tylko ugruntował pozycję M’A’S na naszej post metalowej i awangardowej scenie, bo przysłowiowej wiosny nie uczynił. Dużo tu typowych dla zespołu zmian tempa, połamanych dźwięków, metalowej furii, gęstej atmosfery. Produkcja i dźwięk to pierwsza liga. I przy każdym kolejnym przesłuchaniu album wciąga mnie i słucham go z przyjemnością jednak pamiętam, że miałem co do niego inne nastawienie, bo liczyłem że otrzymam album równie monumentalny i ciężki jak „Hope”, taki, który wyrwie mnie z butów od razu.

    Podobne posty

    ENSLAVED - Mið7
    6.5
    OCENA

    Enslaved – Mið

    SYSI — Sysi rozpacz, melodia i wspólny głos
    5.6
    OCENA

    SYSI — Sysi

    Stoned Jesus – Songs to Moon
    7.2
    OCENA

    Stoned Jesus – Songs to Moon

    Jasmeno – Assemblage of Cinematic Idioms
    6.4
    OCENA

    Jasmeno – Assemblage of Cinematic Idioms

    DODAJ KOMENTARZ Anuluj odpowiedź

    Włącz się do rozmowy. Podziel się opinią, dorzuć swoje trzy grosze albo podejmij polemikę.

    Potwierdź, że nie jesteś botem

    Wybierz ikonę: Słuchawki

    Naszych opinii
    nie kupisz.
    Ale możesz pomóc
    nam je zachować.
    ZOSTAŃ PATRONEMod 10 zł ↗

    śledź nas!

    najlepsze płyty miesiąca

    Omasta - Hits Different

    Omasta – Hits Different

    8.7
    1
    Tony Iommi – From the Dark

    Tony Iommi – From the Dark

    8.5
    2
    Royal Blood - Dead Company

    Royal Blood – Dead Company

    8.1
    3
    Steven Wilson – Requiem for a Village

    Steven Wilson – Requiem for a Village

    7.6
    4
    91dDjSUETxL._UF1000,1000_QL80_

    Rick Wakeman – Return to the Red Planet

    7.5
    5

    losowe recenzje

    Olga Hanowska – Sny Panny z Wanny. Folk Botaniczny

    8.3
    OCENA

    Joachim Kühn & Mateusz Smoczyński ‎– Speaking Sound

    Manu Louis – Cream Parade

    Eskaubei & Tomek Nowak Quintet – Tego chciałem

    Rebelianci – Southern Soul (EP)

    KraFcy – Psycho (SP)

    a3081338842_65 (Grande)
    7.2
    OCENA

    Sphere – Blood Era

    Ratatet – Arctic

    LABORATORIUM MUZYCZNYCH FUZJI

    • Newsy
    • Recenzje
    • Koncertownia
    • Muzykwariat
    • Patronat medialny
    • Felietorium
    • Labopedia
    • Muzotok
    • Galeria
      • Redakcja
      • Współpraca
      • Kontakt
      • Wesprzyj nas
    Laboratorium Muzycznych Fuzji Logo

    Szukaj

    śledź nas!

    Wspieraj Autora na Patronite
    Wszelkie prawa zastrzeżone © Laboratorium Muzycznych Fuzji 2012-2026
    • Redakcja
    • Współpraca
    • Kontakt
    • Wesprzyj nas
    • Polityka prywatności
    Laboratorium Muzycznych Fuzji Logo - Mobile
    • Newsy
    • Recenzje
    • Koncertownia
    • Muzykwariat
    • Patronat medialny
    • Felietorium
    • Labopedia
    • Muzotok
    • Galeria
      • Redakcja
      • Współpraca
      • Kontakt
      • Wesprzyj nas
    Type to search or hit ESC to close
    See all results
    Nazwa użytkownika
    Hasło
    Zapamiętaj mnie
    Podaj nazwe użytkownika lub email
    Anuluj
    OD REDAKCJI

    Dotarłeś aż tutaj. A podobno nikt już nie czyta dłuższych tekstów.

    Skoro już udowodniłeś, że internet nie kończy się na trzydziestosekundowych filmikach, mamy małą propozycję. Jeśli cenisz nasze recenzje, muzyczne odkrycia i niezależne opinie, pomóż nam pisać kolejne. Bez taryfy ulgowej. Również dla naszych ulubionych artystów.

    WESPRZYJ LMF ↗

    Już od 10 zł miesięcznie