Słucha muzyki ciężkiej, ale nie mierzy jej wartości liczbą przesterów ani tempem perkusji. Najbardziej interesują ją atmosfera, konstrukcja albumu i emocjonalna wiarygodność wykonawców. Pisze o metalu bez nabożnego tonu, analizując zarówno klasyczne płyty, jak i mniej oczywiste wydawnictwa z pogranicza doom metalu, industrialu, post-metalu oraz mrocznej awangardy.
Szesnaście lat bez nowej płyty, rozpad, reaktywacja i koncertowe celebracje własnej przeszłości. My Chemical Romance zdążyli już niemal wszystko, poza...
Głos, który potrafi więcej Przenoszenie sprzętu nagraniowego po oblodzonych schodach, przy akompaniamencie farerskich sztormów, trudno uznać za wymarzone warunki pracy....
Marilyn Manson otwiera „One Assassination Under God – Chapter 2” w sposób przewrotny. Unalive nie rozpoczyna kolejnego dziewięcioutworowego ataku. Najpierw...