7OCENA The Flower Kings – HopeKiedy uszy nie chcą powiedzieć „dość” Dziesięć lat temu Roine Stolt powiedział w wywiadzie dla Laboratorium Muzycznych Fuzji coś, co warto dziś wyciągnąć z archiwum. Opowiadając o komponowaniu z Jonem Andersonem, przyznał, że pozwala muzyce płynąć swobodnie. Oczywiście tylko do...
6.4OCENA Jasmeno – Assemblage of Cinematic IdiomsHasior, prorok Eliasz i orkiestra, która nie zna umiaru Władysław Hasior miał osobliwy talent do przywracania życia przedmiotom, które inni dawno skazali na śmietnik. Zardzewiały kawał żelastwa, drewniana figura, fragment starego mebla – wystarczyło odpowiednio je ze sobą zestawić, żeby...
7.5OCENA Rick Wakeman – Return to the Red PlanetHouston, mamy deja vu! Elon Musk od lat kombinuje, jak wysłać człowieka na Marsa. Rick Wakeman nie czeka na rozwój technologii i właśnie wraca stamtąd po raz drugi. Wprawdzie jego wehikuł napędzany jest Minimoogiem, a zamiast specjalistów od aerodynamiki na...
Roger Waters kontra James Hetfield. Empatia po chamskuRoger Waters, czyli jak przez pół wieku walczyć z murem, żeby w końcu samemu nim zostać Roger Waters właśnie odkrył, że James Hetfield jest idiotą, nie potrafi grać i właściwie nie zasługuje na uwagę. Odkrycie tak go poruszyło, że postanowił...
7.1OCENA Mohini Dey – The Dey WayMohini Dey – The Dey Way: wszyscy mówią basem Saksofon Jonathana Monesa w Slappa Dey Bass bierze od Mohini Dey melodię i prowadzi ją razem z nią, nuta w nutę. Bas, zwykle zatrudniany przy fundamentach, dyktuje tutaj także kształt fasady....
7.8OCENA The Pineapple Thief – Far and WideWszystko, czego nie da się zatrzymać Popiół jest osobliwą rzeczą do trzymania w dłoniach. Można go zachować, zamknąć w naczyniu, uczynić ostatnim materialnym dowodem czyjejś obecności, ale wystarczy ruch powietrza, żeby sprawdzić skuteczność tego rodzaju posiadania. Hold the Ashes już...
7.3OCENA Greta Van Fleet – Palace For The PeopleKunszt, który wyprzedził piosenki Jake Kiszka miał odruch, żeby sięgnąć po elektryczną gitarę. W Boughten Bliss wybrał jednak klasyczną, z nylonowymi strunami. Drobiazg, prawda? Zwłaszcza jak na zespół, którego wokalista potrafi nadać zwykłej sylabie rozmiary ceremonii koronacyjnej. A przecież w...
Ampacity: „Kompozycja musi być dla nas historią”Trzynaście lat po „Encounter One” Ampacity wraca do kosmicznej ikonografii, ale muzyczne pokrewieństwo z debiutem nie oznacza powrotu do tego samego punktu. „Cosmic Indifference” daje pretekst do rozmowy o granicy między bogactwem aranżacji a nadmiarem, świadomym komponowaniem a improwizacją oraz...
6.5OCENA Ampacity – Cosmic IndifferenceKosmos, który ma ciężar Space rock ma od dawna pewien kłopot semantyczny: wystarczy syntezator, kilka dłuższych pogłosów, tytuł sugerujący astronomię i natychmiast oczekuje się od słuchacza, że będzie kontemplował bezkres, najlepiej z Saturnem odbijającym się w źrenicach i Hawkwindem stojącym...
Dlaczego nie słuchamy nowej muzyki?W życiu fana muzyki przychodzi czasem taki moment, kiedy dokonuje bardzo sprytnej zamiany. Przestaje mówić: „nie chce mi się już szukać”, a zaczyna mówić: „nie ma już czego szukać”. Różnica niewielka, za to wygoda ogromna. Nie trzeba przyznawać, że po...
7.2OCENA Steve Hackett & Steve Rothery – The Roaring WavesThe Storm zaczyna się od mew, szumu wody i klawiszowego tła. Po chwili wchodzi gitara, jeszcze bez potrzeby zaznaczania terenu, później kolejna, perkusja zaczyna pracować mocniej i właściwie wszystko rozwija się tak, jak rozwijać powinien się utwór pod takim tytułem:...
5 zespołów rocka progresywnego, po których została jedna płytaProg rock powinien być gatunkiem wyjątkowo odpornym na jednopłytowe kariery. Przecież ta muzyka żyje z rozwijania pomysłów: pierwsza płyta ustawia język, druga go komplikuje, trzecia zwykle przynosi siedemnastominutowy utwór o cywilizacji mieszkającej pod lodem. Taki jest przynajmniej stereotyp. A jednak...
