Zespół rockowy z Niemiec wydaje swój drugi album po świetnie przyjętym debiucie. Aranżacje są na tyle kreatywne, że faktycznie, zaczynając dźwiękami gdzieś na „pustyni”, kończą płytę w „kosmosie”. Ich cechą charakterystyczną są smukłe i rozwlekłe jamy stroniące jednak od dynamicznych...
„Chimaera” to drugi album kwartetu norweskiej saksofonistki Signe Emmeluth, który kontynuuje ścieżkę rozwoju bezpretensjonalnej awangardy zapoczątkowanej na albumie „Polyp (Øra Fonogram, 2018). Emmeluth’s Amoeba ponownie zaprasza do egzotycznej krainy akordów bezfunkcyjnych, gdzie wszystkie chwyty (nie tylko te gitarowe) są dozwolone....
To debiutancki album niezwykłej pary jazzowej: Edmara Castanedy i Grégoire’a Mareta. Nie w osobie tych muzyków tkwi jednak oryginalność tego wydawnictwa, ale w instrumentach, jakimi się posługują: harfa i harmonijka ustna. Pomysł z pozoru kuriozalnie łatwy do zrealizowania dla każdego....
Powitajcie kolejnych śmiałków chcących podbić oceany post rocka. Tym razem prosto z Węgier. Album naszych pobratymców stawia na fundamenty i estetykę gatunku. Dostajemy melancholijny zakres emocjonalny albumu, pogłos do granic jego możliwości i oniryczny delay gitar. Kwintesencja post rocka bez...
Okładka prezentuje szczyt góry lodowej z lotu ptaka. Otwierając płytę, widzimy jej przekrój, a mając do czynienia z lodowcem wiadomym jest, że relatywnie cienka warstwa zewnętrzna to mały szczegół względem tego, co jest zanurzone. Tak jest też tą płytą. Post...
To debiutancki album polskiego kwartetu jazzowego Bipolar Order, na który składają się saksofonista Mateusz Chorążewicz, gitarzysta Jakub Żołubak, basista Łukasz Ostrowski-Kunert i perkusista Maciej Wojcieszuk. Album prezentuje siedem oryginalnych kompozycji, cztery Chorążewicza i trzy Żołubaka. Ideą zespołu jest połączenie brzmieniowe,...
Fiński pianista Iiro Rantala jest jazzowym kameleonem, który uwielbia eksperymentować z nowatorskim podejściem, szczególnie w swoich solowych projektach. Na swoim nowym albumie „My Finnish Calendar” Rantala przedstawia bardzo osobisty i intymny punkt widzenia jego ojczystego kraju, wzorując muzyczne pejzaże na...
Coś idealnego dla fanów dynamicznego, melodyjnego progresywnego rocka z domieszką funku i bluesa. Pachnie tu klasyczną dawką progresji i hard rocka lat 70. Dostajemy inspirację Spock’s Beard, Genesis, Deep Purple, Yes, Kansas, Rush (The Hedonist) czy też domieszkę Transatlantic oraz...
Zjednanie popu z jazzem to trudne wyzwanie. Z jednej strony musi to być pod względem technicznym opanowane bez zbyt ekwilibrystycznych zapędów, a z drugiej strony skierowane bez przesady w stronę zbyt bezpośrednich i trywialnych motywów. Wyszukane frazy muszą być na...
Rock progresywny sensu stricte swoje lata świetności ma za sobą i cokolwiek by nie powstało obecnie zawsze będzie lepszą bądź gorszą próbą odtworzenia twórczości pionierów tego gatunku. Nie jest to szczególnie oryginalne, ale jeśli hołd oddany jest z należytym szacunkiem...
O tym, że Kjetil Mulelid to zdolny artysta można się było przekonać na jego debiucie „Not Near Enough to Buy a House” (2017). Pierwsze wydawnictwo zyskało szerokie uznanie na arenie międzynarodowej jak i na łamach naszego serwisu [RECENZJA TUTAJ]. Zwięzłe...
Jeśli Bóg istnieje, to gołębie są jego posłańcami na Ziemi. Potwierdzone przynajmniej przez zespół Ultra Zook. Są wszędzie, obserwują każdy nasz ruch na ulicy, w naszych samochodach, przez okna naszych sypialni. Wszystkie nasze dobre i złe uczynki zgłaszają Bogu, który...


