Laboratorium Muzycznych Fuzji Logo - Mobile
Laboratorium Muzycznych Fuzji Logo - Mobile
Menu logo
  • Newsy
    Anna Wyszkoni – „Niebo mam niebieskie”. Nowa płyta

    Anna Wyszkoni – „Niebo mam niebieskie”. Nowa płyta

    Bruce-1

    Bruce Dickinson – „PsychoGod” i koncert w Polsce

    Myslovitz wracają do „Korova Milky Bar”

    Myslovitz wracają do „Korova Milky Bar”

    Tonga Boys contro l’intelligenza artificiale

    Tonga Boys kontra AI. Sztuczna inteligencja dostała tylko okładkę

    Morphine wracają po 27 latach

    Morphine wracają po 27 latach

  • Recenzje
    i shin den shin
    6.9
    OCENA

    Luca Calabrese – I Shin Den Shin

    Asia – Indigo
    6.3
    OCENA

    Asia – Indigo

    Błoto + Ion D – Atmosfera
    6.9
    OCENA

    Błoto + Ion D – Atmosfera

    Jessie Ware – Superbloom
    7
    OCENA

    Jessie Ware – Superbloom

    U2 – Carnaval De Luz
    6.6
    OCENA

    U2 – Carnaval De Luz

    • Jazz
    • Rock
      • Progressive Rock
      • Alternative Rock
      • Post Rock
    • Metal
    • Electronic
    • Folk
  • Koncertownia
    Danilo Pérez - Fot. Marcin Pulawski.jpg 5

    Pancevo Jazz Festival – muzyka, która zostaje pod skórą

    Wadada Leo Smith - Fot. Rita Pulavska

    41. Belgrade Jazz Festival – miasto, które improwizuje

    Josefine Opsahl - Fot. Marcin Puławski.jpg8

    Gărâna Jazz Festival 2025 – dialog dźwięku z naturą

  • Muzykwariat
    Patti Smith – Chleb aniołów
    8
    OCENA

    Patti Smith – Chleb aniołów

    man on the run mccartney

    Paul McCartney: Man on the Run – Sztuka odpowiedzi

    It's Never Over, Jeff Buckley

    It’s Never Over, Jeff Buckley: człowiek kontra mit

    MV5BMzIwYzJjZDAtYzY3My00NTczLTk2N2UtNDJhNGVjMDdhYWYxXkEyXkFqcGc@._V1_
    5
    OCENA

    „Michael”: król popu w złotej klatce

    • Książka
    • Film
  • Felietorium
    Monitor CRT con bacheca colorata

    Steven Wilson zbudował całą wieś. Kto ma dziś czas w niej zamieszkać?

    Mike Patton, AI i najgorszy żart przyszłości muzyki

    Mike Patton, AI i najgorszy żart przyszłości muzyki

    Roger Waters kontra James Hetfield. Empatia po chamsku

    Roger Waters kontra James Hetfield. Empatia po chamsku

  • Labopedia
    Smartfon z logo Spotify, monety i słuchawki – zarobki muzyków za odtworzenia w streamingu

    Ile Spotify płaci za 1000 odtworzeń?

    GTA 6 soundtrack – samochód, winyl i słuchawki na tle neonowego Vice City o zachodzie słońca.

    GTA 6 – muzyka ze zwiastunów, soundtrack i stacje radiowe

    Hymn polski historia pieśni, która wyprzedziła państwo

    Hymn polski: historia pieśni, która wyprzedziła państwo

    • Cykle autorskie
      • Czarcia odyseja jazzu
      • Historia Standardów Jazzowych
    • Lirinterpretacje
    • Sprzętokracja
    • Sekator krytyczny
  • Muzotok
    KomutatoR „Jesteśmy im winni dobrą muzykę”

    KomutatoR: „Jesteśmy im winni dobrą muzykę”

    2. John Porter - fot. Oskar Szramka

    John Porter: „Wiecznie szukam inspiracji”

    Chris Burda o Age of Life i ewolucji — wywiad

    Chris Burda o Age of Life i ewolucji — wywiad

  • Galeria
    James Carter Fot. Rita Pulavska (3)

    Belgrade Jazz Festival 2024

    Maciej Obara Quartet Fot. Marcin Puławski

    Pancevo Jazz Festival 2023

    Shakti

    Shakti – Jazzx – 2023

    Fun Lovin’ Criminals

    Nowości
    • Anna Wyszkoni – „Niebo mam niebieskie”. Nowa płyta
    • Bruce Dickinson – „PsychoGod” i koncert w Polsce
    • Myslovitz wracają do „Korova Milky Bar”
    • Tonga Boys kontra AI. Sztuczna inteligencja dostała tylko okładkę
    • Morphine wracają po 27 latach
    • Marc Ribot odbudowuje muzykę po stracie przyjaciela
    • Kontakt
    • Współpraca
    • Redakcja
    • Wesprzyj nas
    Home
    All

    Tomasz Walczak podsumowuje rok 2013

    Tomek Walczak
    All
    7 lutego 2014 6 min read

    Miniony rok był dość specyficzny. Z jednej strony – ukazało się mnóstwo płyt zespołów, które lubię i cenię. Nie przypominam sobie, by kiedykolwiek wcześniej w jednym roku tak obrodziło! Niestety wiele z nich nie spełniło moich oczekiwań. Z tego powodu ten pozornie nadzwyczaj bogaty muzycznie rok okazał się tylko dobry. Uratowały go zarówno pojedyncze perełki, jak i obiecujące debiuty kilku kapel (polskich!). Pozostaje mieć nadzieję, że świeża krew przetoczona do nieco skostniałych gatunków pozwoli im znów się odrodzić. A także, że weterani nie powiedzieli jeszcze ostatniego słowa i że w 2013 roku nastąpiła jedynie chwilowa obniżka formy.

    Płytą roku jest dla mnie nieodwołalnie „Vertikal”. Słuchałem jej dziesiątki razy i za każdym razem pochłania mnie równie mocno i wciąga w swe chłodne objęcia. Na drugim miejscu ulokowałbym ex aequo „Dawning” i „Vesper” – albumy różne, ale oba w równym stopniu porwały mnie emocjonalnie. Stawkę zamyka nowe wydawnictwo Obscure Sphinx. Albumy podzieliłem na trzy kategorie: „Bardzo dobre” oznaczają płyty roku, „dobre” to krążki, które przykuły moją uwagę na długo, ale nie są arcydziełami, „niezłe” to wydawnictwa mające spory potencjał, ale odstające od peletonu. Na końcu umieściłem dodatkowo „rozczarowania” – niestety było ich tak wiele, że musiałem stworzyć osobną kategorię. Zdecydowałem się na porządek alfabetyczny, by nie rozdrabniać się na tworzenie szczegółowych rankingów. Dla lubiących cyferki orientacyjnie i subiektywnie oceniłem każdy album w skali 1-10.

    BARDZO DOBRE

    Cult Of Luna – „Vertikal”

    Absolut. Album mojego życia. Uczta dla mojej zbolałej duszy. Naprawdę nie wiem, co mogę powiedzieć o „Vertikal”, a co nie trąciłoby banałem i oddawało pełnię moich uczuć względem tej muzyki. Cult Of Luna nagrali płytę, którą kocham szczerze i głęboko, oglądając ze wszystkich stron każdy dźwięk i rozkoszując się rozbudowanymi pejzażami serwowanymi przez szwedzki zespół. Rzecz absolutnie doskonała. 11/10

    Entropia – „Vesper”

    Ten album to dla mnie spore zaskoczenie. Entropię znałem już wcześniej, ale ich debiutanckie EP nie przykuło mojej uwagi. Tymczasem na „Vesper” polski zespół zaprezentował najwyższą klasę. Rozbudowane, przemyślane, klimatyczne kompozycje, konsekwentnie budowany nastrój – post-black metal z najwyższej półki. 9/10

    Mouth Of The Architect – „Dawning”

    Najnowszy album panów z Mouth Of The Architect to bodaj największe osiągnięcie w ich karierze. Trapiony rozmaitymi problemami zespół podniósł się w końcu i nagrał cudowny, pełen emocji album, który zdaje się zamykać pewien etap w życiu muzyków. Rozbudowane, złożone kompozycje, dosadne teksty – post-metalowa perła. 9/10

    Obscure Sphinx – „Void Mother”

    Po porażce nowego albumu Blindead bardzo martwiłem się o to, czy nowe wydawnictwo Obscure Sphinx również mnie nie zawiedzie. Zapowiadane było bardzo szumnie, poprzeczkę oczekiwań zawieszono niezwykle wysoko i… chyba nikt się nie zawiódł! „Void Mother” to świetny, klimatyczny, skomplikowany materiał. Różni się mocno od debiutu, ale jest to logiczny i harmonijny rozwój (nie tak jak w przypadku pewnego zespołu na literę B). Muzycy Obscure Sphinx dojrzeli i zaserwowali bardziej złożoną muzykę niż wcześniej, porażającą atmosferą i mocą. Klasa światowa. 8+/10

    DOBRE

    Alice In Chains – „The Devil Put Dinosaurs Here”

    Nie spodziewałem się, że panowie zasuną nam tak dobry album. Rozbudowane, bujające kompozycje ze świetnym flowem, nostalgiczny klimat – bardzo udane wydawnictwo. 8/10

    Ampacity – „Encounter One”

    Przyznam szczerze, że z Ampacity zetknąłem się zbyt późno, by móc porządnie osłuchać się z ich LP. A szkoda, bo to świetnie skomponowana, złożona i wielowarstwowa muzyka, która kryje w sobie spory potencjał i została bardzo ciepło przyjęta przez recenzentów. 7+/10

    Besides – „We Were So Wrong”

    Jeden z licznych debiutów na polskiej scenie. Besides wypełnia lukę utworzoną przez przeciętne nowe wydawnictwo Tides From Nebula. Serwują klimatyczny, melancholijny post-rock w klimatach If These Trees Could Talk. Nie jest to muzyka nadzwyczaj oryginalna, ale słucha się jej bardzo dobrze i działa niezwykle odprężająco. 7+/10

    Kokomo – „Kokomo”

    Kokomo to niemiecki zespół post-rockowy, który już jakiś czas funkcjonuje na scenie, choć nie zaskarbił sobie wielkiej popularności. A szkoda, bo Niemcy serwują bardzo klimatyczną, instrumentalną muzykę. Ich klasę potwierdza najnowsze wydawnictwo, pełne nastrojowych kompozycji, w których pojawiają się nawet jazzowe motywy. Bardzo dobra rzecz. 7+/10

    Riverside – „Shrine Of New Generation Slaves”

    Wielka szkoda, że jest to tak nierówny album. Z jednej strony – jest to najlepsze dokonanie w dotychczasowej karierze Riverside, z drugiej – obok takich numerów, jak doskonałe Deprived pojawiają się słabsze, mniej ciekawe utwory. Tym niemniej jest to bardzo dobre, klimatyczne wydawnictwo. 8+/10

    Russian Circles – „Memorial”

    Spore zaskoczenie. Russian Circles to jeden z bardziej znanych zespołów post-rockowych, jednak po bardzo dobrym „Enter” mocno spuścili z tonu, a ich albumy były „tylko” solidne. „Memorial” to jednak pokaz świeżych pomysłów i wysokiej formy muzyków – album mocny, spójny i świetnie zrealizowany technicznie, który na długo zostaje w pamięci. 8+/10

    NIEZŁE

    Black Sabbath – „13”

    Nie jestem fanem Black Sabbath ani klasycznego rocka i metalu, stąd do „13” podchodziłem bez sentymentu. Dzięki temu nie zawiodłem się – jest to krążek utrzymany dość mocno w retro klimatach, ale brzmiący energicznie, dość ciekawy i solidnie skomponowany. 7/10

    Culf Of Luna – „Vertikal II”

    Ta EP-ka stanowi suplement do wydanego na początku roku albumu długogrającego. Nie ma w niej nic zaskakującego – klimat odpowiada w pełni atmosferze poprzednika, niestety kompozycje są mniej ciekawe i chociaż solidne, to nie mają w sobie takiej magii, co te z LP. 7/10

    Echoes Of Eon – „Immensity”

    Kolejny debiut na polskiej scenie muzycznej. Echoes Of Eon po dwóch latach od powstania wydali w końcu debiutancki album. „Immensity” to kilkadziesiąt minut klimatycznego, „kosmicznego” post-rocka. Podobnie jak w przypadku opisywanej niżej Tsima – nie ma w tej muzyce nadzwyczajnej świeżości, jednak materiał jest bardzo solidny i w wielu momentach przykuwa słuch. Warte uwagi. 7/10 Sed Non Satiata – „Mappō”

    Francuski zespół nagrał kolejny solidny album w swej karierze. W przeciągu lat ich styl wiele się nie zmienił – wciąż jest to mariaż post-rocka i screamo, okraszony sporą dawką melancholii. Muzyka w sam raz na chłodne, jesienne wieczory – nie zostaje jednak w głowie na długo, a utwory z „Mappō” śmiało mogłyby się znaleźć na starszych wydawnictwach. Wystarczy jednak posłuchać pięknego San Andrea, by spojrzeć na album przychylniej. 7/10

    Tsima – „Juniper”

    Młody polski zespół post-metalowy Tsima wydał w tym roku swój debiut o nazwie „Juniper”. Zawsze cieszy mnie, gdy widzę kolejną kapelę próbującą swoich sił w tym niełatwym przecież gatunku. Chłopaki z Tsima poradzili sobie naprawdę nieźle; instrumentalny „Juniper” to wydawnictwo, którym może nie odkrywają nowych lądów, ale pokazują, że potrafią komponować złożone, klimatyczne utwory. Dobra rzecz, czekam na więcej. 7/10

    ROZCZAROWANIA

    Blindead – „Absence”

    Album, którego jako fan tego zespołu nigdy mu nie wybaczę. Szumne zapowiedzi kazały oczekiwać tajemniczej, złożonej, mrocznej opowieści. Tymczasem dostaliśmy prosty, nudny, pozbawiony klimatu prog-rockowy album będący kopią stylu Riverside. Trzy razy nie! 2/10

    Satyricon – „Satyricon”

    Płyta dobra… do połowy. Rozpoczęcie jest fantastyczne – wyraziste, klimatyczne – ale po pierwszych czterech utworach zaczyna się zjazd w dół. Oczekiwałem znacznie, znacznie więcej. 4/10 Rosetta – „The Anaetheste”

    Piszę to z bólem serca, bo Rosetta to jeden z moich ulubionych zespołów. Niestety wydane własnym sumptem przez chłopaków „The Anaetheste” to prezentacja wszystkiego, co w ich muzyce najgorsze. Stylistycznie jest to album bardzo mocno uwsteczniony, przywołujący na myśl słabe „Wake/Lift”. Rozumiem, że chłopaki po to nagrywali płytę poza wytwórnią, finansując ją samodzielnie, by móc wyrazić swoją muzyką dokładnie to, czego pragną. Niestety, duża dawka nieciekawego post-hardcore’u oraz proste kompozycje to nie jest to, co chciałbym dostać od tego zespołu. Ogromne rozczarowanie. 5/10

    God Is An Astronaut – „Origins”

    Nie byłem nigdy wielkim fanem God Is An Astronaut, zważywszy na to, że to zespół jednej płyty – po świetnym „All Is Violent, All Is Bright” nagrywali płyty dobre, rzemieślnicze, ale bez specjalnej ikry i inne zespoły post-rockowe po prostu im odjechały. Tym niemniej każde kolejne wydawnictwo irlandzkich muzyków gwarantowało przynajmniej solidną jakość. Może jednak po kolejnym razie okazało się, że solidność to za mało? „Origins” to album nudny i monotonny, w którym nie przyciąga kompletnie nic. Formuła podawana przez God Is An Astronaut wyczerpała się i dobrze by było, gdyby chłopaki zastanowili się nad sobą i swoją przyszłością. 5/10

    Podobne posty

    Desolat – People As Idiots & Idiots As Leaders
    6.9
    OCENA

    Desolat – People As Idiots & Idiots As Leaders

    ENSLAVED - Mið7
    6.5
    OCENA

    Enslaved – Mið

    Chris Burda o Age of Life i ewolucji — wywiad

    Chris Burda o Age of Life i ewolucji — wywiad

    SYSI — Sysi rozpacz, melodia i wspólny głos
    5.6
    OCENA

    SYSI — Sysi

    DODAJ KOMENTARZ Anuluj odpowiedź

    Włącz się do rozmowy. Podziel się opinią, dorzuć swoje trzy grosze albo podejmij polemikę.

    Potwierdź, że nie jesteś botem

    Wybierz ikonę: Książka

    Naszych opinii
    nie kupisz.
    Ale możesz pomóc
    nam je zachować.
    ZOSTAŃ PATRONEMod 10 zł ↗

    śledź nas!

    najlepsze płyty miesiąca

    Omasta - Hits Different

    Omasta – Hits Different

    8.7
    1
    Tony Iommi – From the Dark

    Tony Iommi – From the Dark

    8.5
    2
    Royal Blood - Dead Company

    Royal Blood – Dead Company

    8.1
    3
    Steven Wilson – Requiem for a Village

    Steven Wilson – Requiem for a Village

    7.6
    4
    s

    Phoebe Bridgers – Lost Weekend

    7.3
    5

    losowe recenzje

    Emil Amos – Filmmusik

    Eliwagar – Heidr

    Leprous – Coal

    shangri la okm jpg jpg1 3

    Ananke – Shangri-La

    Laar Farobiansah Gamelan – Bidadari

    Siddharta – Ultra

    The Contortionist – Language

    N.Tesla – Lux Manifesto

    LABORATORIUM MUZYCZNYCH FUZJI

    • Newsy
    • Recenzje
    • Koncertownia
    • Muzykwariat
    • Patronat medialny
    • Felietorium
    • Labopedia
    • Muzotok
    • Galeria
      • Redakcja
      • Współpraca
      • Kontakt
      • Wesprzyj nas
    Laboratorium Muzycznych Fuzji Logo

    Szukaj

    śledź nas!

    Wspieraj Autora na Patronite
    Wszelkie prawa zastrzeżone © Laboratorium Muzycznych Fuzji 2012-2026
    • Redakcja
    • Współpraca
    • Kontakt
    • Wesprzyj nas
    • Polityka prywatności
    Laboratorium Muzycznych Fuzji Logo - Mobile
    • Newsy
    • Recenzje
    • Koncertownia
    • Muzykwariat
    • Patronat medialny
    • Felietorium
    • Labopedia
    • Muzotok
    • Galeria
      • Redakcja
      • Współpraca
      • Kontakt
      • Wesprzyj nas
    Type to search or hit ESC to close
    See all results
    Nazwa użytkownika
    Hasło
    Zapamiętaj mnie
    Podaj nazwe użytkownika lub email
    Anuluj
    OD REDAKCJI

    Dotarłeś aż tutaj. A podobno nikt już nie czyta dłuższych tekstów.

    Skoro już udowodniłeś, że internet nie kończy się na trzydziestosekundowych filmikach, mamy małą propozycję. Jeśli cenisz nasze recenzje, muzyczne odkrycia i niezależne opinie, pomóż nam pisać kolejne. Bez taryfy ulgowej. Również dla naszych ulubionych artystów.

    WESPRZYJ LMF ↗

    Już od 10 zł miesięcznie