Kiedy duży temat wymaga małych gestów Najbardziej osobista historia na „Pont De Vie” nie została powierzona najbardziej dramatycznej muzyce. To...
Najbardziej pouczające na „W.O.W.A.” są być może trzy utwory, które razem trwają niespełna sześć minut: Mathias Is Gone, #quietluxury i...
Przyszłość z odzysku Jest coś bezczelnego w nazwaniu debiutu „Future Remains”, kiedy już po kilku minutach wiadomo, że po studiu...
Marilyn Manson otwiera „One Assassination Under God – Chapter 2” w sposób przewrotny. Unalive nie rozpoczyna kolejnego dziewięcioutworowego ataku. Najpierw...
Standard jazzowy ma osobliwy przywilej: można zagrać go po raz tysięczny i nadal utrzymywać, że właśnie odkryło się w nim...
Głos z drugiej strony echa Neurosis wrócili w najbardziej niewygodny z możliwych sposobów. Nie jako pomnik, któremu po dziesięciu latach...
Broń, która nigdy się nie zacina The HU mają problem, za który większość zespołów oddałaby połowę dyskografii. Ich najbardziej rozpoznawalny...
„Liberty & Identity” zaczyna się od deklaracji korzeni, ale nie jest płytą o powrocie do jednego miejsca. Agata Kulis...
Najlepszy pomysł na „The Sweet Goodbye” pojawia się natychmiast. Perkusja rusza, bas trzyma krótko, a saksofon z trąbką nie czekają...
Confusion Project – „Identity”. Tożsamość w rytmie mazurka Płyty poświęcone „tożsamości” często przypominają konferencje prasowe z udziałem jednego artysty. Wiemy,...
Lamb of God nie potrzebują kolejnego powrotu do korzeni. Oni nigdy tych korzeni naprawdę nie porzucili. Zmieniali proporcje, wygładzali produkcję,...
Efekt, który zmienia reguły Najłatwiejsza teza o „Reality Awaits” brzmi: The Strokes nagrali album z Auto-Tune’em. Jest prawdziwa i niewystarczająca....
